Informacja Rządu na temat planów i perspektyw przystąpienia Polski do strefy euro

4 kadencja, 88 posiedzenie, 3 dzień (05.11.2004)
23 punkt porządku dziennego:
Informacja Rządu na temat planów i perspektyw przystąpienia Polski do strefy euro (druk nr 3407).
Poseł Jan Łopuszański:
Panie Marszałku! Panie Ministrze! Mnie jest przede wszystkim bardzo miło dialogować z człowiekiem, który deklaruje, że istnieją granice jego kompetencji, że na przykład w pewnych sprawach woli posłużyć się wiedzą swojego kolegi specjalisty, a w innych sprawach podkreśla, że jest ekonomistą, finansistą, a nie specjalistą od polityki. Niemniej w związku z tym chciałbym panu bardzo wyraźnie w tym momencie powiedzieć, iż - w mojej osobie, w osobach wielu kolegów zabierających głos - rozmawia pan tu z ludźmi, którzy wiedzą, na zasadzie swojej kompetencji zawodowej, że problem wprowadzenia euro to jest nie tylko problem ekonomiczny, choć oczywiście, ale także problem polityczny, i usiłują pomiędzy tymi dwiema kwestiami wyważać.
Pan łaskaw był sformułować w rozmowie z nami tezę, że nie na emisji pieniądza polega suwerenność. Panie ministrze, studenci I lub II roku prawa, o ile pamiętam, na wykładach z prawa państwowego uczą się, że prawo emisji pieniądza jest jednym z podstawowych atrybutów suwerenności. Ja nie formułuję tego w celu dopytania - podkreślam, że o tych rzeczach ekonomista, finansista może nie wiedzieć, ale minister finansów wiedzieć musi.
I mam jedno pytanie, kieruję je jednak chyba bardziej w tym momencie do pana marszałka. Jeden z państwa posłów, którzy zabrali głos po wygłoszeniu panegiryku na temat korzyści materialnych, majątkowych, finansowych, które Polska odniesie z wejścia do strefy euro, sformułował następujące zdanie: Wydaje się, że nie jest to zbyt wysoka cena za zastąpienie polskiego orła na dwanaście gwiazdek na banknotach i monetach. Panie marszałku, w Wysokiej Izbie, tu, pod godłem Polski, w Warszawie, na ziemi nasiąkniętej polską krwią, gdzie ludzie umierali pod znakiem Orła Białego (Oklaski), żeby Polska była wolna, padła obelga pod adresem Najjaśniejszej Rzeczypospolitej Polskiej. Chcę zadać panu marszałkowi pytanie - na jego ręce, kierowane do Prezydium Sejmu - jakie konsekwencje wyciągnie Prezydium Sejmu, jakie kroki podejmie osobiście pan w reakcji na tę obelgę pod adresem naszej ojczyzny? Panie ministrze, jestem oczywiście bardzo zainteresowany dyskusją z panem na temat treści podręczników, ale chciałbym się skupić jedynie na jednej rzeczy. W jednej sprawie łaskaw pan był mnie nie zrozumieć. To prawda, że akt rezygnacji z atrybutu suwerenności w jakiejś jednej sprawie nie pociąga automatycznie aktów rezygnacji z atrybutu suwerenności w innych sprawach, choć w niektórych okolicznościach mógłby, i jest aktem suwerennym. Sens mojej wypowiedzi sprowadzał się do tego, że takim jest aktem suwerennym rezygnacja z suwerenności, jak samobójstwo człowieka, który w wolny sposób pozwala sobie odebrać życie. Ponieważ my żyjemy jako naród w państwie swoim własnym, wyposażonym we własne atrybuty suwerenności, w naszych osobach rozmawia pan z tymi politykami polskimi, którzy walczą o to, ażeby państwu naszemu nie odebrano tego życia, które wyraża się w atrybutach suwerenności. Dziękuję za uwagę.